In het begin van de jaren negentig raakte de Nederlandse zakenman Ben Dronkers bekend met de mogelijkheden van industriële hennep. Nadat hij erachter kwam dat de teelt en bewerking van hennep kunnen bogen op een lange geschiedenis in Nederland, en hij de ecologische waarde daarvan herontdekte, had hij zijn ideaal gevonden. De ambitie om een milieuvriendelijk, economisch gezond, traditioneel gewas weer in zijn vaderland in te voeren en vervolgens in de rest van de wereld. In 1993 richtte Dronkers met dit doel voor ogen de onderneming Hempflax op.

Met 140 hectaren startte Hempflax in 1994 de herintroductie van hennep in Nederland. Dit vereiste ingrijpende aanpassingen van moderne oogst- en bewerkingsmachines voor een gewas dat 50 jaar lang niet was geproduceerd. Zoals iedere plant stelt hennep speciale eisen aan het planten en oogsten, maar met de toen beschikbare machines konden niet aan die eisen worden voldaan. Er werd en er wordt nog steeds veel tijd aan onderzoek en ontwikkeling besteed om machines aan de zeer specifieke eisen van de taaie, vezelige stengels van de hennepplant aan te passen.